Καλώς ήρθατε στον
Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας Σερρών

Ἡ τεχνολογική πρόοδος καί ἡ ραγδαία ἐξάπλωση τοῦ διαδυκτίου μᾶς δίνει τή δυνατότητα ἐκμετάλλευσης τοῦ σύγχρονου αὐτοῦ ἡλεκτρονικοῦ μέσου, γιά τήν παρουσίαση στήν ἱστοσελίδα μας τῶν πνευματικῶν, κοινωνικῶν, ποιμαντικῶν, λειτουργικῶν καί ἄλλων δραστηριοτήτων τῆς ἐνορίας μας. Σᾶς καλωσορίζουμε, στόν ἐπίσημο διαδυκτιακό τόπο τῆς ἐνορίας μας, μέ τή χρήση τοῦ ὁποίου προσφέρεται ἡ γνωριμία μέ τόν ἐνοριακό Ναό μας καί μέ τήν ἐνοριακή ζωή. Σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν ἐπικοινωνία καί ἐπικαλούμεθα τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Εὐαγγελιστρίας.

Μέ ἀγάπη Χριστοῦ

Πρωτοπρεσβύτερος
Ἰορδάνης Θεμελίδης

Εἰς εὐλογίαν

Μέ ἰδιαίτερη χαρά χαιρετίζουμε εὐλογητικῶς τήν πλούσια καί περιεκτική σέ εὐαγγελικό λόγο, πνευματικά νοήματα, πατερικές διδασκαλίες καί ἐνοριακές εἰδήσεις, ἱστοσελίδα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Σερρῶν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ἡ ἁγία Ἐκκλησία, ὡς τό μυστικῶς παρατεινόμενον εἰς τούς αἰώνας Εὐχαριστιακό Δεῖπνο, πού ἱερουργεῖ ὁ Μέγας καί μόνος Ἀρχιερεύς Ἰησοῦς Χριστός στό μυστικό καί θεῖον «ὑπερῶον», συνάζει σέ σύναξη σωτήρια καί ἱερά τά μέλη τῆς διεσκορπισμένης οἰκογενείας τοῦ Θεοῦ, προσφέρουσα μέ τήν χάρη τῶν θείων μυστηρίων καί τήν διδαχή τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, θεραπεία, φωτισμό, θεοκοινωνία, ἐμπειρία ἀναστάσεως καί ζωῆς, προοπτική αἰωνιότητος. Στό Δεῖπνο αὐτό τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἐπίσκοπος ὡς «ὁ Πρόεδρος» τῆς Συνάξεως εὐλογεῖ καί ἀναπέμπει τήν Εὐχαριστιακή εὐχή, ὡς ἐνετείλατο ὁ αἰώνιος «Προεστώς τῆς Εὐχαριστιακῆς Συνάξεως», πανάγιος Θύτης καί πανάχραντον Θύμα Ἰησοῦς Χριστός, κατά τόν Μυστικό Δεῖπνο τῆς Μεγάλης Πέμπτης. Ὁ Ἐπίσκοπος ὁ «εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ» εὑρισκόμενος διακονεῖ ἐν φόβῳ Θεοῦ, τήν ἐπισκοπή ὅλων τῶν ἐνοριακῶν συνάξεων τῆς Ἐκκλησιαστικῆς του παροικίας, ἱερουργεῖ, διά τῆς θείας χάριτος, τό μυστήριον τῆς ἐν Χριστῷ ἑνότητος καί σωτηρίας, διδάσκει τόν Εὐαγγελικόν λόγον καί ποιμαίνει ὡς Θεοῦ διάκονος καί οἰκονόμος τῆς ποικίλης χάριτος τοῦ Θεοῦ, μετά τοῦ συνεδρίου τῶν πρεσβυτέρων, τόν χριστώνυμο λαό.

Τό πλούσιο πνευματικό ὑλικό πού ὑπάρχει στήν ἐνοριακή αὐτή ἱστοσελίδα προσφέρει μία ἄριστη εὐκαιρία γνωριμίας μέ τό λειτουργικό, πνευματικό καί φιλανθρωπικό ἔργο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Σερρῶν. Συγχαίρουμε ἀπό καρδίας τόν ὑπεύθυνο τῆς ἐνοριακῆς αὐτῆς πρωτοβουλίας Αἰδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Ἰορδάνη Θεμελίδη καί τούς τιμίους συνεργάτες του, κληρικούς καί λαϊκούς, γιά τήν ἀξιέπαινη προσπάθεια καί τήν λίαν ἀξιόλογη ποιμαντική τους δραστηριότητα, ἡ ὁποία ἐλπίζουμε ὅτι θά ἔχει λαμπρά συνέχεια καί εὐχόμεθα πλουσία τήν χάρη τοῦ Θεοῦ εἰς τούς φιλοθέους ἀναγνῶστες τοῦ καλαίσθητου διαδικτυακοῦ ἱστότοπου.

Μετ’ εὐχῶν ἐγκαρδίων

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

Επίκαιρα Μηνύματα

Ἐμοὶ τὸ ζῇν Χριστὸς, καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος

Πολλὰ τὰ κύματα καὶ χαλεπὸν τὸ κλυδώνιον· ἀλλ’ οὐ δεδοίκαμεν, μὴ καταποντισθῶμεν· ἐπὶ γὰρ τῆς πέτρας ἑστήκαμεν. Μαινέσθω ἡ θάλασσα, πέτραν διαλῦσαι οὐ δύναται· ἐγειρέσθω τὰ κύματα, τοῦ Ἰησοῦ τὸ πλοῖον καταποντίσαι οὐκ ἰσχύει. Τί δεδοίκαμεν, εἰπέ μοι; Τὸν θάνατον; Ἐμοὶ τὸ ζῇν Χριστὸς, καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος. Ἀλλ’ ἐξορίαν, εἰπέ μοι; Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ, καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Ἀλλὰ χρημάτων δήμευσιν; Οὐδὲν εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲν ἐξενεγκεῖν δυνάμεθα· καὶ τὰ φοβερὰ τοῦ κόσμου ἐμοὶ εὐκαταφρόνητα, καὶ τὰ χρηστὰ καταγέλαστα. Οὐ πενίαν δέδοικα, οὐ πλοῦτον ἐπιθυμῶ· οὐ θάνατον φοβοῦμαι, οὐ ζῆσαι εὔχομαι, εἰ μὴ διὰ τὴν ὑμετέραν προκοπήν. ∆ιὸ καὶ τὰ νῦν ὑπομιμνήσκω, καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν θαῤῥεῖν ἀγάπην.

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Ανακοινώσεις

Ἐκδήλωση τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης

Τό Σάββατο,  10 Φεβρουαρίου, στόν Ἱ. Ναό μας, τελέσθηκε Ἀρχιερατικός Ἑσπερινός γιά τήν Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Θεολόγου.

Στό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ, μέσα σέ μία ἰδιαίτερα συγκινησιακή ἀτμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε τιμητική ἐκδήλωση πρός ὅλους τούς δωρητές καί εὐεργέτες τοῦ Ἱ. Ναοῦ. Ὁ προϊστάμενος τοῦ Ἱ. Ναοῦ π. Ἰορδάνης Θεμελίδης, ἀναφέρθηκε στό σκεπτικό τῆς ἀπόφασης τοῦ Ἐκκλ. Συμβουλίου γιά τήν τιμητική ἀπόφαση τῆς βράβευσης ὅλων ὅσων προσέφεραν στόν Ἱ. Ναό γιά τήν ἀνέγερση καί ἁγιογράφηση τῶν δύο Παρεκκλησίων τοῦ Ἱ. Ναοῦ, τῆς Κυρίας τῶν Ἀγγέλων καί τοῦ Ἁγ. Χαραλάμπους. Ἐξέφρασε σέ ὅλους τούς μεγάλους εὐεργέτες καί δωρητές τήν εὐγνωμοσύνη του καί τίς θερμές εὐχαριστίες γιά τήν μεγάλη προσφορά τους.

Ἐπίσης, εὐχαρίστησε καί τό Σεβ. Ποιμενάρχη μας κ. Θεολόγο, ὁ ὁποῖος υπῆρξε “ὁ ἀρχιτέκτονας, ὁ συμπαραστάτης καί ἀρωγός τῶν ἔργων τοῦ Ἱ. Ναοῦ, τά ὁποῖα ἐνίσχυσε μέ τήν παρουσία του, τίς εὐλογίες καί εὐχές καί προσευχές του” ὅπως εἶπε, καθώς ἐπίσης ἐξέφρασε τίς ταπεινές εὐχές του για τή συμπλήρωση 15ετούς θεοφιλοῦς ποιμαντορίας στήν Ἱερ. Μητρόπολή μας καί τοῦ προσέφερε ἕνα ταπεινό μικρό σταυρό-λειψανοθήκη, ἐκ μέρους τοῦ Ἐκκλ. Συμβουλίου τοῦ Ἱ. Ναοῦ διά χειρός τοῦ πρώτου πολίτη τῆς πόλης μας καί πιστοῦ ἐνορίτη τοῦ Ἱ. Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας, κ. Πέτρου Ἀγγελίδη.

Ἀκολούθησε ἡ ἀπονομή σέ ὅλους τούς δωρητές καί εὐεργέτες τοῦ μεταλλίου-σταυροῦ τοῦ Ἱ. Ναοῦ, ποῦ φιλοτεχνήθηκε γιά τό σκοπό αὐτό. Τήν ἀπονομή ἔκανε ὁ σεπτός Ποιμενάρχης μας, ὁ ὁποῖος καί αὐτός μέ τή σειρά του ἐξέφρασε τόν δίκαιο τῆς Ἐκκλησίας ἔπαινο γιά τήν προσφορά τους πρός τήν ἐνορία τους, διότι μέ τήν συμβολή τους στά ἔργα τοῦ Ἱ. Ναοῦ, ξεπεράστηκαν οἱ δυσκολίες ποῦ ὑπήρχαν καί σέ σύντομο χρονικό διάστημα ὁλοκληρώθηκαν τά ἔργα.

Βίντεο

Ιερό Παρεκκλήσιο Κυρίας των Αγγέλων
Αρχιερατικός Εσπερινός Εγκαινίων (6/9/2013)

Υποδοχή Ιερού Λειψάνου
Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου
Εσπερινός (4/9/2013)

Ἀπολυτίκιον

Σήμερον τῆς Σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον καὶ τοῦ ἀπ΄ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Υἱὸς τῆς Παρθένου γίνεται, καὶ Γαβριὴλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. Διὸ καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν. Χαῖρε κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ.

Α’ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΕΡΡΩΝ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΣΕΡΡΩΝ

Στήν περιοχή τῆς Κάτω Καμενίκιας, στά δυτικά τῆς πόλης τῶν Σερρῶν βρίσκεται ὁ Ἱερός Ναός Εὐαγγελιστρίας. Πότε ἀκριβῶς ἀνηγέρθη δέν τό γνωρίζουμε.

Τό ὅτι, ἡ περιοχή Ἄνω καί Κάτω Καμενίκια ἀναφέρονται ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Βυζαντίου καί ἐπί Τουρκοκρατίας ἡ Κάτω Καμενίκια ὀνομαζόταν Κριστιάν (Χριστιανική) Καμενίκια μαρτυροῦν πώς πρέπει νά ὑπῆρχε ὁ Ἱερός Ναός ἀπό τά πολύ παλιά χρόνια. Δέν ὑπάρχουν, ἐπίσης, στοιχεῖα γιά τήν ἡμερομηνία τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ἱ. Ναοῦ.

Τό παλαιότερο στοιχεῖο πού ἀναφέρεται μέ συγκεκριμένη ἡμερομηνία εἶναι μία εἰκόνα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ἀπό τό 1817.

Πολλές ἐπισκευές ἀναφέρονται γιά τή συντήρηση του. Στό ὑπέρυθρο τῆς νότιας μεσαίας θύρας ὑπῆρχε μέ ἔκτυπα ἀνάγλυφα γράμματα ἡ ἐπιγραφή “ΑΝΗΓΕΡΘΗ Ο ΝΑΟΣ ΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΤΩ 1881 ΜΑΡΤΙΟΥ”. Πιθανόν νά ἀνακαινίσθηκε το 1881.

Μικροκαταστροφές ἔγιναν στό διάβα τῶν ἐτῶν, ἀλλά πάντοτε γινόταν οἱ ἐπιδιορθώσεις τους. Τό 1993 ἐπιδιορθώθηκαν οἱ ἀψίδες μέ μαρμαροκονίαμα. Τό 1944 ἀνακεραμώθηκε ἡ στέγη καί περιεφράχθηκε τό προαύλιο του μέ τοῖχο. Ἄλλες ἐπιδιορθώσεις τοῦ Ἱ. Ναοῦ ἔγιναν τό 1958 καί τό 1960.

Ἡ σημερινή μορφή τοῦ Ἱ. Ναοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι τρίκλιτη Βασιλική, ἀλλ’ἔχει σχῆμα σχεδόν τετραγωνικό (18,30Χ17,80), ἔγινε σέ τρία στάδια. Τά ἔτη 1962, 1972 και 1984.

Τό 1962 ἐπισκευάσθηκε μέρος τοῦ Ναοῦ στό πρῶτο στάδιο, ἀλλά δέν τελειοποιήθηκε.

Τό δεύτερο στάδιο ξεκίνησε τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1971. Γκρεμίσθηκαν τά παλαιά κτίσματα τοῦ Ναοῦ καί μέ ὁπλισμένο σκηρόδεμα κτίσθηκε τό Ἅγιο Βῆμα, οἱ κολόνες καί ὅλη ἡ στέγη του. Διευρύνθηκε στό διπλάσιο πλάτος ὁ Ναός καί ἔγινε σχεδόν τετράγωνος.

Τό τρίτο στάδιο τῆς ἀνακαίνισης πραγματοποιήθηκε τό Καλοκαίρι τοῦ 1984, μέ τήν κατασκευή τοῦ νοτίου καί δυτικοῦ ἐξωνάρθηκα.

Στίς 13 Ἰουλίου τοῦ 1907, στό παλαιό κωδωνοστάσιο τοῦ Ναοῦ, ἔγινε ἡ μάχη τοῦ Μακεδονικοῦ ἀντάρτικου σώματος τοῦ Καπετάν Μητρούση μέ τούς Τούρκους. Κατεδαφίσθηκε ἐκεῖνο τό ἱστορικό κωδωνοστάσιο το 1926. Ἀντικαταστάθηκε ἀργότερα μέ μεγαλύτερο καί ἐπιβλητικότερο, πού δεσπόζει σ’ὅλη τήν περιοχή.

Ἡ ἁγιογράφηση τοῦ ναοῦ πραγματοποιήθηκε σέ δύο χρονικές περιόδους. Ἡ πρώτη τό 1979-1982, ἀπό τόν ἁγιογράφο Γεώργιο Ζλατάνη. Τότε ἁγιογραφήθηκαν τό Ἅγιο Βῆμα καί ἕνα μικρό τμῆμα τοῦ κυρίως Ναοῦ. Κατά τήν δεύτερη, τό 1996-1998, ὁλοκληρώθηκε ἡ ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ ἀπό τούς ἁγιογράφους ἀδελφούς Βλάχου καί Ἀντώνιο Λαδιᾶ.

Τό 2007 ἄρχισε ἡ ἐπένδυση τοῦ Ναοῦ μέ πέτρα Κοζάνης. Ὁλοκληρώθηκε το κωδωνοστάσιο, τό ἀνατολικό τμῆμα καί ἡ νότια πλευρά τοῦ Ναοῦ.

Κατηχητικά Ευαγγελιστρίας

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

«ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.» (Ματθ. 19,14).

Στο κατηχητικό σχολειό, σε περιμένουμε μαζί με τους φίλους σου για…

▪ Συζήτηση (θέμα: ο λόγος του Θεού – βίοι αγίων κ.α.) ▪ Παιχνίδια ▪ Τραγούδια ▪ Κατασκευές (ζωγραφική – χειροτεχνία) ▪ Εκδρομές

Ελάτε, παιδιά, να γνωριστούμε! Ελάτε, παιδιά, να γνωρίσουμε το Χριστό!

Με ειλικρινή φιλία και αγάπη, αγνή ψυχαγωγία, απαντήσεις στα ερωτηματικά σου και συμπαράσταση στις δυσκολίες σου.

Σε περιμένουμε… Έλα και συ!

Ἱερά Λείψανα

Στόν Ἱ. Ναό μας ἔχουμε τή μεγίστη ἀπό τό Θεό εὐλογία
νά φυλάσσονται τεμάχια ἱερῶν λειψάνων τῶν Ἁγίων:

Ἁγ. Μεγαλομάρτυρος καί Ἰαματικοῦ Παντελεήμονος (27 Ἰουλίου)
Ἁγίου Τρύφωνος (1 Φεβρουαρίου)
Ἁγ. Μοδέστου (16 Δεκεμβρίου)
Ἁγ. Χαραλάμπους (10 Φεβρουαρίου)
Ἁγ. Ραφαήλ (Τρίτη της Διακαινησίμου)
Ἁγ. Φιλοθέης (19 Φεβρουαρίου)
Ἁγ. Νικολάου τοῦ Πλανᾶ (2 Μαρτίου)

Τὸ συναξάρι τῆς ἡμέρας
Κυριακή 05 Απριλίου 2020

Οἱ Ἅγιοι Κλαυδιανὸς (ἢ Κλαύδιος), Διόδωρος, Οὐΐκτωρ, Οὐϊκτωρῖνος, Πάππιος (ἢ Παππίας), Σεραπίων καὶ Νικηφόρος

Κατὰ πασὰ πιθανότητα εἶναι οἱ ἴδιοι με αὐτοὺς τῆς 31ης Ἰανουαρίου.

Ἡ Ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ

Πρότυπο ἁγνῆς καὶ ταπεινῆς ψυχῆς μέσα στὶς νέες τῆς Θεσσαλονίκης ἡ Θεοδώρα, ἀπὸ πολὺ μικρὴ ἔκανε ζωὴ ἁγία. Ὁ κόσμος μὲ τὶς ποικίλες ἡδονές του δὲν τὴν ἐνδιέφερε. Ἀνῆκε ὁλόψυχα στὸ Χριστό. Εἶχε μεγάλο πόθο νὰ βγεῖ ἐντελῶς ἔξω ἀπὸ τὸ ῥεῦμα τῶν κοσμικῶν θορύβων. Διότι ἀνῆκε στὴν ἐκλεκτὴ μερίδα τῶν ἀνθρώπων, γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ Χριστὸς εἶπε, «οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου». Δὲν ἔχουν, δηλαδή, φρονήματα τοῦ κόσμου, ποὺ ζεῖ μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια, μέσα στὴν ἁμαρτία. Ὁ πόθος αὐτὸς τῆς Θεοδώρας τὴν ἔφερε στὴ μοναχικὴ ζωή, ὅπου μὲ προσευχές, ἀγρυπνίες καὶ μελέτη τοῦ θείου λόγου, σφυρηλατοῦσε ἀκόμη περισσότερο τὸν ἑαυτό της. Μὲ τὰ χρήματα δέ, ἀπὸ τὴν πώληση τῶν ἐργοχείρων της, χόρταινε τοὺς πεινασμένους συνανθρώπους της. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς ἀδελφὲς στὸ μοναστήρι, ἔζησε μὲ εἰρήνη, πραότητα καὶ μακροθυμία. Ἔτσι, ἔμεινε ζωντανὸ ὑπόδειγμα καὶ ὅταν ἀκόμα πέθανε. Μάλιστα, τόση μεγάλη ἐκτίμηση εἶχε ἀπὸ τὴν ἡγουμένη τοῦ μοναστηρίου, ὥστε, ὅταν αὐτὴ ἀπεβίωσε, σύμφωνα μὲ δική της ἐπιθυμία τὴν ἔθαψαν δίπλα στὴ Θεοδώρα. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι, ὅταν οἱ μοναχὲς ἄνοιξαν τὸν τάφο, βρῆκαν τὸ λείψανο τῆς Θεοδώρας ἀκέραιο.

Οἱ Ἅγιοι Θεοδώρα καὶ Δίδυμος

Πήραν καὶ οἱ δυὸ τὸ μαρτυρικὸ στεφάνι κατὰ τὸν πιὸ ἄγριο διωγμὸ τῆς Ἐκκλησίας, ἐπὶ Διοκλητιανοῦ. Στὴν Ἀλεξάνδρεια λοιπόν, συνελήφθη καὶ ἡ Θεοδώρα ἀπὸ τὸν ἔπαρχο Εὐστράτιο. Ἐπειδὴ ὅμως ὁμολόγησε θαῤῥαλέα τὴν πίστη της στὸ Χριστό, τὴν ἔδειραν καὶ τὴν φυλάκισαν. Αὐτὸ ἐπαναλήφθηκε καὶ μετὰ μερικὲς ἡμέρες, ἀλλὰ μάταια. Ἡ χριστιανὴ παρθένος ἔμεινε ἀκλόνητη στὴν ὁμολογία της καὶ ἀπέλπισε ἔτσι τὸ ὠμὸ πεῖσμα τοῦ ἐπάρχου. Τότε αὐτός, γιὰ νὰ ἐκδικηθεῖ τὴν σεμνὴ παρθένο, τὴν ἔκλεισε σὲ πορνεῖο γιὰ νὰ σπιλωθεῖ τὸ σῶμα της. Μόλις πληροφορήθηκε αὐτὸ ἕνας ἐπίσημος τῆς Ἀλεξάνδρειας, ὁ Δίδυμος, ἀποφάσισε νὰ ῥιψοκινδυνεύσει, γιὰ ν᾿ ἀπαλλάξει τὴν Θεοδώρα ἀπὸ ἐνδεχόμενο αἶσχος. Ντύθηκε λοιπὸν τὴν στολή του, πῆγε στὸ πορνεῖο καὶ ζήτησε νὰ δεῖ ἰδιαίτερα τὴν Θεοδώρα. Ἐπωφελούμενος τὸ σκοτάδι, ἔντυσε τὴν Θεοδώρα μὲ τὴν στολή του καὶ ἔτσι διευκόλυνε τὴν φυγή της. Ὅταν ἔμαθε τὸ γεγονὸς ὁ Εὐστράτιος, κόχλασε ἀπὸ ὀργή. Διέταξε λοιπὸν νὰ ἀποκεφαλίσουν τὸν Δίδυμο καὶ κατόπιν τὸ σῶμα του τὸ ἔριξαν στὴ φωτιά. Ἡ Θεοδώρα ὅμως, δὲν θέλησε ἐγωϊστικὰ τὴν σωτηρία της. Ἔτσι, παρουσιάστηκε στὸν ἔπαρχο καὶ τὸν ἤλεγξε αὐστηρὰ γιὰ τὸ φόνο τοῦ Διδύμου. Θυμωμένος τότε αὐτός, διέταξε νὰ ῥίξουν καὶ τὴν Θεοδώρα στὶς φλόγες.

Ὁ Ἅγιος Θέρμος

Μαρτύρησε διὰ πυρός.

Οἱ Ἁγίες Κυρία καὶ Δούλη

Μαρτύρησαν διὰ ξίφους.

Ὁ Ἅγιος Πομπηΐος

Μαρτύρησε διὰ ξίφους.

Ὁ Ἅγιος Ζήνων

Μαρτύρησε ἀφοῦ τὸν ἄλειψαν μὲ πίσσα, στὴ συνέχεια τὸν ἔριξαν στὴ φωτιά καὶ κατόπιν τὸν θανάτωσαν, μέσα στὴ φωτιά, μὲ δόρυ.

Οἱ Ἅγιοι Μάξιμος καὶ Τερέντιος

Μαρτύρησαν διὰ ξίφους.

Οἱ Ἁγίες Πέντε Κόρες ἀπὸ τὴν Λέσβο

Μαρτύρησαν διὰ ξίφους.

Ὁ Ἅγιος Ἀβδιησοῦς

Τὴ μνήμη του συναντᾶμε ἐπιγραμματικὰ στὸ «Μικρὸν Εὐχολόγιον ἢ Ἁγιασματάριον» ἔκδοση Ἀποστολικῆς Διακονίας 1959, χωρὶς ἄλλες πληροφορίες. Πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν συναντᾶμε τὴν μνήμη του.

Ἡ Ἁγία Ὑπομονή

Ἄγνωστη στὸν Συναξαριστὴ τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου καὶ τὰ ἔντυπα Μηναῖα. Ἡ μνήμη της σημειώνεται στὸν Βατοπαιδινὸ Κώδικα 1104 φ. 986, ὅπου καὶ ἡ Ἀκολουθία της, ποίημα τοῦ Θεοφάνη. Ὁ Κανόνας φέρει ἀκροστιχίδα: «τοὺς σοὺς ἀγῶνας, Ὑπομονή, θαυμάσω». Ἡ μνήμη της ἀναφέρεται καὶ στὸν Συναξαριστὴ Delehaye τὴν 9η Ἀπριλίου χωρὶς βιογραφικὸ ὑπόμνημα.

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ἀπὸ τὴν Ἐφεσο

Ὁ νεομάρτυρας Γεώργιος γεννήθηκε στὴν Ἔφεσο καὶ ἦταν παντρεμένος μὲ παιδιά. Τὸν Ἰούλιο τοῦ ἔτους 1798 καὶ ἐνῷ βρισκόταν σὲ κατάσταση μέθης, παρασύρθηκε στὸν Ἰσλαμισμό καὶ ἀπαρνήθηκε τὴν Χριστιανική του πίστη. Ὅταν ἀργότερα κατάλαβε τὸ μεγάλο του σφάλμα, ἀπαρνήθηκε τὸν Ἰσλαμισμό καὶ ἔφυγε στὴ Σάμο. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀπουσίας του, οἱ χριστιανοὶ τῆς Ἐφέσου ἄρχισαν νὰ ἀνεγείρουν Ναὸ μὲ ἄδεια ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη. Οἱ συντοπίτες τους Τοῦρκοι τὸ ἔφεραν βαρέως, διότι μὲ βασιλικὴ ἄδεια κτιζόταν χριστιανικὸς Ναός, καὶ διέβαλαν τοὺς χριστιανοὺς ὅτι δῆθεν σκότωσαν τὸν Γεώργιο, ἐπειδὴ ἀπαρνήθηκε τὸν Χριστιανισμό καὶ ἔκρυψαν τὸ λείψανό του στὰ θεμέλια του ἀνεγειρόμενου Ναοῦ. Ὁ Γεώργιος ὅμως βρέθηκε καὶ ὁδηγήθηκε βίαια στὴν Ἔφεσο, ὅπου οἱ Τοῦρκοι τὸν πίεζαν νὰ ἐπανέλθει στὴ μωαμεθανικὴ θρησκεία. Κατόρθωσε νὰ διαφύγει καὶ πάλι στὴ Σάμο, ἀλλὰ συνελήφθη καὶ ἐπειδὴ ἐπέμενε στὴν χριστιανικὴ πίστη, κλείστηκε στὶς φυλακές. Μὲ τὴν μεσολάβηση τῶν δημογερόντων τῆς Σάμου, ἀφέθηκε ἐλεύθερος. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐξακολουθοῦσαν οἱ ἀνωμαλίες γιὰ τὴν ἀνέγερση τοῦ Ναοῦ στὴν Ἔφεσο. Τότε ὁ Γεώργιος, γιὰ νὰ σταματήσουν οἱ ἀνωμαλίες αὐτές, πῆρε τὴν ἀπόφαση νὰ μαρτυρήσει καὶ ἐπέστρεψε στὴν Ἔφεσο. Ἀφοῦ ἀπομάκρυνε τὴν οἰκογένειά του γιὰ νὰ τὴν προφυλάξει ἀπὸ τὸν φανατισμὸ τῶν Τούρκων, παρουσιάστηκε μπροστὰ στὸν Τοῦρκο ἱεροδικαστή καὶ μὲ θάῤῥος ὁμολόγησε τὴν πίστη του στὸν Χριστό, καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπέκυψε στὶς κολακείες καὶ τὰ βασανιστήρια τῶν Τούρκων, τὸν ἀποκεφάλισαν στὶς 5 Ἀπριλίου 1801, ἡμέρα Παρασκευή. Τὸ ἱερό του λείψανο παρέλαβαν οἱ Χριστιανοί καὶ μὲ πολλὲς τιμὲς τὸ ἔθαψαν στὸν τάφο τοῦ νεομάρτυρα Πολυδώρου.

Ἡ Ἁγία Ἀργυρή

Ἡ νεομάρτυς αὐτὴ γεννήθηκε στὴν Προῦσα τὸ 1688 καὶ ἦταν ὄμορφη στὸ σῶμα ἀλλά καὶ στὴν κατὰ Χριστὸν ἀρετή. Νεόνυμφη ἀκόμα, ἀγαπήθηκε ἀπὸ κάποιον Τοῦρκο, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ δὲν μπόρεσε νὰ τὴν διαφθείρει, ψευδομαρτύρησε στὸν κριτὴ τῆς Προῦσας, ὅτι δῆθεν ἡ Ἀργυρὴ εἶπε ὅτι θὰ γίνει Τούρκισσα. Ὁ κριτὴς φυλάκισε ἀμέσως τὴν Ἁγία. Ὁ σύζυγός της ἐνήργησε καὶ πέτυχε νὰ γίνει ἡ δίκη της στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἐκεῖ ὅμως, ἦλθε καὶ ὁ ἐν λόγῳ Τούρκος καὶ ψευδομαρτύρησε καὶ πάλι ἐναντίον της. Ἡ Ἀργυρὴ στὴν ἀπολογία της, διακήρυξε μὲ γενναιότητα τὴν πίστη της στὸν Χριστό. Ὁπότε μὲ διαταγὴ τοῦ κριτῆ ῥίχτηκε στὶς φυλακὲς τοῦ Χάσκιοϊ, ὅπου, μετὰ ἀπὸ μακροχρόνια βασανιστήρια, παρέδωσε τὴν ψυχή της στὸν Θεὸ στὶς 5 Ἀπριλίου 1721. Τὴν 30η Ἀπριλίου 1725 ἔγινε ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων της.

Ὁ Ἅγιος Παναγιώτης ποὺ μαρτύρησε στὴν Ἱερουσαλήμ

Ὁ νεομάρτυρας Παναγιώτης ἦταν ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο καὶ μαρτύρησε στὴν Ἱερουσαλὴμ στὶς 5 Ἀπριλίου 1820. Σύμφωνα μὲ τὴν διήγηση τοῦ Ἄγγλου ἱεραποστόλου Ἰωσὴφ Wolff, ποὺ γράφτηκε στὶς 2 Ἀπριλίου 1839, ἕνας νεαρὸς Ἕλληνας, ποὺ ὀνομαζόταν Παναγιώτης, ὑπηρετοῦσε κοντὰ σ᾿ ἕναν Τοῦρκο εὐγενῆ, ποὺ ὀνομαζόταν Ὀσμὰν Ἐφέντης. Ὅταν κάποτε ὁ Τοῦρκος αὐτὸς πῆγε στὸ Τέμενος τοῦ Ὀμάρ, ποὺ βρίσκεται στὴν Ἱερουσαλήμ, τὸν ἀκολούθησε μέσα σ᾿ αὐτό καὶ ὁ Παναγιώτης. Οἱ φανατικοὶ Τοῦρκοι, θεώρησαν ὅτι ὁ Παναγιώτης μὲ τὴν εἴσοδό του μίανε τὸ Τέμενός τους καὶ τὸν κατηγόρησαν στὸν Πασὰ τῆς Δαμασκοῦ. Ὁ πασὰς ζήτησε ἀπὸ τὸν νέο, προκειμένου νὰ ἀποφύγει τὸν θάνατο, νὰ δεχθεῖ τὸν Μουσουλμανισμό. Ὁ Παναγιώτης μόλις τὸ ἄκουσε αὐτό, μὲ θάῤῥος φώναξε μπροστὰ στὸν ἄρχοντα: «Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, θανάτωσέ με, δὲν φοβᾶμαι. Χριστὸς ἀνέστη» μπροστὰ σὲ πλῆθος μουσουλμάνων. Ἐκεῖ τότε τὸν ἀποκεφάλισαν. Σύμφωνα πάντα μὲ τὶς πληροφορίες τοῦ Ἄγγλου Ἱεραποστόλου, ποὺ παρακολούθησε τὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου, τὸ «Ἑλληνικὸν Μοναστήριον» τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀγόρασε ἀπὸ τοὺς Τούρκους τὸ λείψανο τοῦ νεομάρτυρα ἀντὶ 5.000 γροσίων καὶ τὸ ἔθαψε μὲ τιμές.

Ὁ Ἅγιος Becan (Ἰρλανδός)

Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ζωὴ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου τῆς Ὀρθοδοξίας, μπορεῖ νὰ βρεῖ ὁ ἀναγνώστης στὸ βιβλίο «Οἱ Ἅγιοι τῶν Βρεττανικῶν Νήσων», τοῦ Χριστοφόρου Κων. Κομμοδάτου, ἐπισκόπου Τελμησσοῦ, Ἀθῆναι 1985.

Τό Ἄφθαρτο ἀριστερό χέρι τοῦ Ἅγ. Χαραλάμπους σέ στάση εὐλογίας

Ὀρθόδοξη πίστη

Οι άγιοι νεοφανείς και νεομάρτυρες Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη

Οι άγιοι νεοφανείς και νεομάρτυρες Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των Νεοφανών Αγίων και μάλιστα εκείνων που μαρτύρησαν το 1463, δέκα χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικά με το βίο τους…

Ἡ προσδοκία τῆς Ἀναστάσεως

Ἡ προσδοκία τῆς Ἀναστάσεως Μεγάλη Παρασκευή. Ἀτμόσφαιρα πένθιμη καὶ συγκινητική. Τὸ θεῖο σῶμα ἐπὶ τοῦ τάφου. Καὶ ἐνῶ δάκρυα ἔχουν γεμίσει τὰ πρόσωπά μας καὶ πένθιμοι ἐπιτάφιοι ὕμνοι ἀναπέμπονται ἀπὸ τὰ χείλη μας, ἔρχεται ἡ Ἐκκλησία μας καὶ μᾶς προσφέρει…

Γενέσιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Γενέσιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Θάνατος = γέννησις! του μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου Ἑορτὴ θεομητορικὴ ἔχουμε, ἀγαπητοί μου. Εἶνε τὰ γενέθλια τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Μὲ ἀφορμὴ αὐτὴν ἂς θίξουμε ἕνα θέμα. Ἡ τάξις, τὸ τυπικὸ τῆς Ἐκκλησίας – τῆς…

Παπα-Νικόλας Πλανάς, ο νέος Άγιος της Ορθοδοξίας

Παπα-Νικόλας Πλανάς, ο νέος Άγιος της Ορθοδοξίας Εις την πόλην των Αθηνών, παρά τους παλαιούς στρατώνες και την πλατείαν «Μοναστηρακίου» υπήρχε ιδιωτικόν παρεκκλήσιον, έπ’ ονόματι του Προφήτου Ελισαίου – εις την οδόν Άρεως 14. Αργότερον κατηδαφίσθη. Εις το εκκλησάκι αυτό…

Ἀφήγησις περί τῆς
δεξιᾶς χειρός τοῦ Ἁγίου
Γρηγορίου τοῦ θεολόγου

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΣΕΡΡΩΝ