Αγ. Τρύφωνος

Καλώς ήρθατε στον Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας Σερρών

Ἡ τεχνολογική πρόοδος καί ἡ ραγδαία ἐξάπλωση τοῦ διαδυκτίου μᾶς δίνει τή δυνατότητα ἐκμετάλλευσης τοῦ σύγχρονου αὐτοῦ ἡλεκτρονικοῦ μέσου, γιά τήν παρουσίαση στήν ἱστοσελίδα μας τῶν πνευματικῶν, κοινωνικῶν, ποιμαντικῶν, λειτουργικῶν καί ἄλλων δραστηριοτήτων τῆς ἐνορίας μας. Σᾶς καλωσορίζουμε, στόν ἐπίσημο διαδυκτιακό τόπο τῆς ἐνορίας μας, μέ τή χρήση τοῦ ὁποίου προσφέρεται ἡ γνωριμία μέ τόν ἐνοριακό Ναό μας καί μέ τήν ἐνοριακή ζωή. Σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν ἐπικοινωνία καί ἐπικαλούμεθα τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Εὐαγγελιστρίας.

Μέ ἀγάπη Χριστοῦ
Πρωτοπρεσβύτερος Ἰορδάνης Θεμελίδης

 

Άγιος Τρύφων ο Μάρτυρας (1 Φεβρουαρίου)

Βιογραφία
O Άγιος Τρύφων καταγόταν από τη Λάμψακο της Φρυγίας και έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Γορδιανού (238-244), Φιλίππου (244-249) και Δεκίου (249-251). Προερχόταν από φτωχή οικογένεια και στη παιδική του ηλικία, έβοσκε χήνες για να ζήσει. Συγχρόνως όμως μελετούσε με ζήλο την Αγία Γραφή και εκτελούσε με ευλάβεια τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Έτσι, σιγά-σιγά ο Τρύφων με την ευσεβή φιλομάθεια του, κατόρθωσε όχι μόνο να διδαχθεί ο ίδιος, αλλά και να διδάσκει τις αιώνιες αλήθειες της πίστεως του. Γρήγορα η ευσεβής ψυχή του δέχθηκε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και ο Θεός αξίωσε τον Τρύφωνα να θαυματουργεί.
Όμως ο Άγιος θεράπευε όχι μόνο κάθε ασθένεια, αλλά και εξάγνιζε τις μολυσμένες από τα δαιμόνια ψυχές. Όταν ο αυτοκράτορας Γορδιανός, πληροφορήθηκε για τις θαυματουργικές ικανότητες τού Τρύφωνα, τον παρακάλεσε να θεραπεύσει την άρρωστη κόρη του. O αυτοκράτορας προσπάθησε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του, προσφέροντας στον Άγιο αξιώματα και χρήματα, τα οποία όμως ο Τρύφων ευγενικά αρνήθηκε.
Όταν αυτοκράτορας έγινε ο Δέκιος, εξαπέλυσε άγριο διωγμό κατά των Χριστιανών. Το 250 μ.Χ. ο Άγιος, επειδή δεν λάτρευε τους θεούς της ειδωλολατρικής θρησκείας και ήταν Χριστιανός, συνελήφθη από κάποιον στρατιωτικό που ονομαζόταν Φρόντων (ή Φόρτων) και οδηγήθηκε ενώπιον των επάρχων της Ανατολής, Τιβέριου Γράγχου και Κλαυδίου Ακυλίνου στη Νίκαια της Βιθυνίας. Ο μάντης Πομπηϊανός τον παρουσίασε στους ηγεμόνες. Ο Άγιος Τρύφων ομολόγησε με θάρρος την πίστη του. Τότε υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια. Του κατατρύπησαν με σπαθιά όλο του το σώμα, έπειτα τον έδεσαν από τα πόδια σε άλογα και τον έσυραν, σε ώρες φοβερού ψύχους, σε δύσβατες και πετρώδεις τοποθεσίες. Εκείνος προσευχόταν και έλεγε: «Κύριε, μην τους καταλογίσεις αυτή την αμαρτία». Μετά το φρικτό μαρτύριο τον ρώτησαν αν σωφρονίσθηκε και ήθελε να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Μάρτυρας του Χριστού απάντησε τότε στον έπαρχο Ακυλίνο: «Ανόσιε και κακών αρχηγέ, είναι δυνατόν να είσαι σωφρονισμένος, όταν είσαι μεθυσμένος από τον διάβολο; Εγώ πάντοτε περνάω τον βίο μου με σωφροσύνη, γιατί έχω τον Χριστό βοηθό της ελπίδας μου». Ύστερα από αυτό τον έκλεισαν στο δεσμωτήριο με σκοπό να του δώσουν διορία, για να απαλλαγεί από την «άνοια» αυτού και να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό. Λίγες ημέρες μετά ο έπαρχος κάλεσε τον Άγιο και τον ρώτησε εάν το διάστημα του χρόνου και τα βασανιστήρια τον έπεισαν να θυσιάσει στους θεούς. Ο Άγιος και πάλι ομολόγησε με πνευματική ανδρεία το Όνομα του Θεού. Τον έσυραν τότε γυμνό πάνω σε σιδερένια καρφιά, κατόπιν τον μαστίγωσαν και στη συνέχεια του έκαψαν με λαμπάδες τα πλευρά. Στο τέλος, μόλις ο Μάρτυρας παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό λέγοντας το «Κύριε Ιησού Χριστέ, δέξαι το πνεύμα μου», απέκοψαν την τίμια κεφαλή αυτού.
Οι Χριστιανοί παρέλαβαν το τίμιο λείψανο του Μάρτυρος και αφού το έχρισαν με πολύτιμα μύρα και το τύλιξαν σε σινδόνα, το κατέθεσαν σε λάρνακα και το απέστειλαν στην πόλη της Λαμψάκου κατά την επιθυμία του.
Η Σύναξη του Αγίου Μάρτυρος Τρύφωνος ετελείτο στο Μαρτύριό του, το οποίο βρισκόταν μέσα στο σεπτό Αποστολείο του Ιωάννου του Θεολόγου, πλησίον της Μεγάλης Εκκλησίας.
Ναό αφιερωμένο στον Άγιο Τρύφωνα έκτισε ο μέγας Ιουστινιανός (527-565 μ.Χ.) στην τοποθεσία του Πελαργού Κωνσταντινουπόλεως. Μονή του Αγίου Τρύφωνος αναφέρεται και μετά τα μέσα του 9ου αιώνος μ.Χ., παρακείμενη στη Μητρόπολη Χαλκηδόνος, στην οποία εκάρη μοναχός ο μετέπειτα Πατριάρχης Νικόλαος ο Μυστικός (901-907, 912-925 μ.Χ.).

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Ὁ Μάρτυς σου Κύριε ἐν τὴ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἠμῶν, ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν, ἔθραυσε καὶ δαιμόνων, τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταὶς ἰκεσίαις Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.

Το μήνυμα της εβδομάδος

Ἡ Μετάστασις τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου.

Στίς 26 Σεπτεμβρίου ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμά τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου.
Ὁ Ἱερός Εὐαγγελιστής καί Ἀπόστολος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ἦταν γιός τοῦ Ζεβεδαίου καί τῆς Σαλώμης καί ἀδελφός τοῦ ἀπ. Ἰακώβου. Ὑπῆρξε  μαθητής τοῦ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου καί μέ ὑπόδειξή του ἔγινε μαθητής τοῦ Χριστοῦ. Στόν χορό τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων κατεῖχε ἰδιαίτερη θέση, λόγω τοῦ ζήλου καί τῆς ἀγάπης του πρός τόν Ἰησοῦ.Ἦταν παρών στήν Μεταμόρφωση, μετά τήν σύλληψη τοῦ Κυρίου παρακολούθησε μέ τόν ἀπ. Πέτρο τήν δίκη Του καί μετά τήν ἄρνηση τοῦ Πέτρου ἔμεινε  μόνος κατά τήν Σταύρωση καί πρόσφερε στήν Θεοτόκο τήν υἱϊκή του ἀγάπη, ὅταν ἡ Μυροφόρος Μαγδαληνή πληροφόρησε τούς Ἀποστόλους γιά τήν Ἀνάσταση, ἔτρεξε πρῶτος στό κενό μνημεῖο. Μετά τήν Πεντηκοστή κήρυξε μέ τόν ἀπ. Πέτρο στήν Σαμάρεια. Κατά τήν πολιορκία τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπό τούς Ρωμαίους (69 μ.Χ.), ἔφυγε καί ἐγκαταστάθηκε στήν Ἔφεσο, συνοδευόμενος ἀπό τόν ἀπ. Πρόχορο. Ὁ Ἱερός Ἰωάννης ἔγραψε τό ἐπώνυμο Εὐαγγέλιο του, τίς τρεῖς Καθολικές Ἐπιστολές του καί τήν Ἀποκάλυψη. Τό Εὐαγγέλιο ἔγραψε μετά τά τρία προηγούμενα λεγόμενα συνοπτικά (μεταξύ τῶν ἐτῶν 85 -90 μ.Χ., "κατόπιν δεήσεως τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ἀσίας", κατά τόν Δοσίθεο Ἱεροσολύμων), "τό μέν πρός συμπλήρωσιν τῆς συνοπτικῆς διηγήσεως καί  διευκρίνισιν σημείων τινῶν αὐτῆς, τό δέ χάριν ἀπολογητικῶν σκοπῶν, πρός ἑδραίωσιν τῶν ἀναγνωστῶν ἐν τῆ πίστει εἰς τήν θεότητα τοῦ Ἰησοῦ". Στίς Καθολικές Ἐπιστολές ὁ Ἀπόστολος τονίζει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους καί τήν ἀνάγκη τῆς ἀγάπης μεταξύ τῶν ἀνθρώπων. Τήν Ἀποκάλυψη, τό μοναδικό προφητικό βιβλίο τῆς Καινῆς Διαθῆκης, ἔγραψε ὅταν ἐξορίσθηκε ἀπό τόν Δομιτιανό στήν Πάτμο, ἐκεῖ περιγράφει τό μέλλον τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς ἀνθρωπότητος, τήν δοκιμασία ἀπό τόν Ἀντίχριστο καί τόν τελικό θρίαμβο τοῦ "ἐσφαγμένου ἀρνίου" Χριστοῦ. Κοιμήθηκε εἰρηνικά στήν Ἔφεσο, τό ἔτος 101 μ.Χ. (κατά τόν ἅγ. Ἱερώνυμο). Ζήτησε μάλιστα ἀπό τούς μαθητές του νά σκάψουν τόν τάφο του καί νά τόν σκεπάσουν "διά τοῦ χώματος τῆς μητρός γῆς, ἕως τοῦ τραχήλου". Ἔκεῖ, "ὅτε ὁ ἥλιος ἀνέτελε, παρέδωσε τό πνεῦμα" (κατά τόν Συναξαριστή τοῦ Μαργουνίου). Ὅταν ἄλλοι μαθητές του θέλησαν νά προσκυνήσουν τό Λείψανο του, τό παρθενικό του σῶμα δέν βρέθηκε, παρά μόνον τά ὑποδήματά του, γιά τοῦτο καί θεσπίσθηκε ἡ ἑορτή τῆς Μεταστάσεως του.

Κατηχητικά Ευαγγελιστρίας

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

«ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.» (Ματθ. 19,14).

Στο κατηχητικό σχολειό, σε περιμένουμε μαζί με τους φίλους σου για…

▪ Συζήτηση (θέμα: ο λόγος του Θεού - βίοι αγίων κ.α.)
▪ Παιχνίδια
▪ Τραγούδια
▪ Κατασκευές (ζωγραφική - χειροτεχνία)
▪ Εκδρομές

Ελάτε, παιδιά, να γνωριστούμε!
Ελάτε, παιδιά, να γνωρίσουμε το Χριστό!

Με ειλικρινή φιλία και αγάπη, αγνή ψυχαγωγία, απαντήσεις στα ερωτηματικά σου και συμπαράσταση στις δυσκολίες σου.

Σε περιμένουμε… Έλα και συ!

Ἀπολυτίκιον

Σήμερον τῆς Σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον καὶ τοῦ ἀπ΄ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Υἱὸς τῆς Παρθένου γίνεται, καὶ Γαβριὴλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. Διὸ καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν. Χαῖρε κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ.

Ἀφήγησις περί τῆς δεξιᾶς χειρός τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ θεολόγου

Τό Ἄφθαρτο ἀριστερό χέρι τοῦ Ἅγ. Χαραλάμπους σέ στάση εὐλογίας

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player