Αγ. Νικολάου Πλανά

Καλώς ήρθατε στον Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας Σερρών

Ἡ τεχνολογική πρόοδος καί ἡ ραγδαία ἐξάπλωση τοῦ διαδυκτίου μᾶς δίνει τή δυνατότητα ἐκμετάλλευσης τοῦ σύγχρονου αὐτοῦ ἡλεκτρονικοῦ μέσου, γιά τήν παρουσίαση στήν ἱστοσελίδα μας τῶν πνευματικῶν, κοινωνικῶν, ποιμαντικῶν, λειτουργικῶν καί ἄλλων δραστηριοτήτων τῆς ἐνορίας μας. Σᾶς καλωσορίζουμε, στόν ἐπίσημο διαδυκτιακό τόπο τῆς ἐνορίας μας, μέ τή χρήση τοῦ ὁποίου προσφέρεται ἡ γνωριμία μέ τόν ἐνοριακό Ναό μας καί μέ τήν ἐνοριακή ζωή. Σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν ἐπικοινωνία καί ἐπικαλούμεθα τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Εὐαγγελιστρίας.

Μέ ἀγάπη Χριστοῦ
Πρωτοπρεσβύτερος Ἰορδάνης Θεμελίδης

 

Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς (2 Μαρτίου)

Βιογραφία
Ο Αγιος Νικόλαος γεννήθηκε στη Νάξο το 1851 μ.Χ., από τον Ιωάννη και την Αυγουστίνα, το γένος Μελισσουργού. Οι ευσεβείς γονείς του τον ανέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου.

Από την παιδική του ηλικία εξέφρασε την έφεση και την αγάπη του προς τα ιερά και τα όσια. Ήταν φιλακόλουθος και διακονούσε πάντοτε στο ιερό τον παππού του ιερέα Γεώργιο Μελισσουργό. Προορισμένος από τον Θεό να γίνει λειτουργός των Αγίων Μυστηρίων Αυτού μετείχε αδιάλειπτα στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας με νηστεία, προσευχή και αγρυπνία.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του ήλθε με την μητέρα του και την αδελφή του στην Αθήνα, όπου έγινε προστάτης αυτών. Ενυμφεύθηκε, εχήρευσε όμως νωρίς. Η πρεσβυτέρα του απεβίωσε μόλις γεννήθηκε το παιδί τους, ο Γιαννάκης, που το μεγάλωσε μόνος.

Ο Κύριος δεν εβράδυνε να τον αναδείξει λειτουργό της Εκκλησίας Του και τον κατέστησε εύθετο και εύχρηστο στο Ευαγγέλιο του Χριστού. Χειροτονείται διάκονος στις 28 Ιουλίου του 1879 μ.Χ., στο ναό Μεταμορφώσεως της Πλάκας, και μετά από πέντε χρόνια, στις 2 Μαρτίου 1884 μ.Χ., χειροτονείται Πρεσβύτερος στο ταπεινό εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, στο Μοναστηράκι. Διακονεί στο ιερό θυσιαστήριο επί 50 χρόνια περίπου (1884 - 1932 μ.Χ.), στους ναούς και του Αγίου Παντελεήμονος, κοντά στον Ιλισσό ποταμό, και της ακόμη πτωχότερης και απόμερης τότε Εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου του λεγομένου «Κυνηγού», στη σημερινή οδό Βουλιαγμένης. Διακρίθηκε ως ο λειτουργικότερος ιερεύς, άνθρωπος προσευχής, του οποίου η ζωή υπήρξε και αναδείχθηκε συνεχής διακονία του Θυσιαστηρίου. Από «φυλακῆς πρωίας μέχρι νυκτός» παρέμενε στο ναό. Ήταν αφιλάργυρος κατά τον τρόπο και πλήρης έργων αγαθών και ελεημοσύνης. Του αρκούσε για τροφή λίγο ψωμί και λίγα χόρτα, τα οποία συνέλεγε ο ίδιος, και κάποιες φορές, λίγο γάλα που του πρόσφεραν βοσκοί στην ερημική τότε περιοχή της ενορίας του. Αλησμόνητες παρέμειναν οι αγρυπνίες τις οποίες ετελούσε στο ναό του Αγίου Ελισσαίου Αθηνών. Αναφέρονται και μαρτυρίες παιδιών, ότι τον έβλεπαν κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας μεταρσιωμένο να στέκεται υπεράνω της γης. Μαρτυρίες δε περιφανών λογίων, όπως του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και Αλέξανδρου Μωραϊτίδου, που έψαλλαν στις αγρυπνίες τις οποίες ετελούσε, εξαίρουν τη σπάνια και αγία ιερατική αυτού προσωπικότητα.

Ο παπα- Νικόλας, ο λεγόμενος «απλός», ζούσε μέσα στη χαρά της Θείας Ευχαριστίας, την οποία τελούσε ανελλιπώς κάθε ημέρα, όπως την όριζαν οι λειτουργικοί κανόνες, και την παρέτεινε επί πολλές ώρες, για να έχει την πνευματική της απόλαυση. Πάντα ανταποκρινόταν στο γνήσιο ορθόδοξο φρόνημα και ετελούσε πανηγυρικά το Μυστήριο της ελεύσεως και παρουσίας του Αναστημένου Κυρίου, που αποκαλύπτει τον εαυτό Του, όπως τότε στο Μυστικό Δείπνο. Η χαρά της Αναστάσεως, που βρίσκεται στην καρδιά της Ευχαριστίας, γινόταν οντολογική αναψυχή και αγαλλίαση στον φλεγόμενο από θεία Αγάπη Γέροντα. Η μέθεξή του στην πασχάλια χαρά τον συνέπαιρνε. Δεν ήταν γι αυτόν ένα απλό εφημερικό καθήκον. Πρόφαση ήταν το επί ώρες παρατεινόμενο μνημόσυνο των ζωντανών και των κοιμηθέντων, από τον όγκο των σημειωμάτων που κρατούσε πάντα σ' ένα δισάκι. Στην πραγματικότητα δεν ήθελε να διακόψει ποτέ τη χαρά της Τράπεζας της Ευχαριστίας, τη θέα του Αναστημένου Σώματος και Αίματος του Χριστού.

Ο αείμνηστος Γέροντας, αφού έφθασε στα 82 του χρόνια και έδωσε πρωτοφανή στον αιώνα μας μαρτυρία ουρανίων χαρισμάτων, οσιότητος, ταπεινώσεως, απλότητος, διακρίσεως, ελεημοσύνης, ασκήσεως και κατά Θεόν σοφίας, αφού εστάθηκε ο μοναδικός προστάτης χιλιάδων ορφανών και πτωχών και έφθασε στο ύψος θείας τελειότητος, εκοιμήθηκε οσίως εν ειρήνη το 1932 μ.Χ. και τον έθαψαν μπροστά στον Ναό του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού.

Στις 29 Αυγούστου του 1992, τα ιερώτατα και θαυματουργά Λείψανα του Αγίου Νικολάου του Πλανά τοποθετήθηκαν σε ασημένια λάρνακα, που σήμερα βρίσκεται στο δεξιό κλίτος του Ιερού αυτού Ναού.

Η Αγία μας Εκκλησία ανεκήρυξε και επισήμως ως άγιο τον Άγιο Νικόλαο τον Πλανά κατά την 135 η Συνοδική Περίοδο (1991 - 1992 μ.Χ.) του Πανσέπτου Οικουμενικού Πατριαρχείου, με εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Νικοδήμου, και βεβαίως με την φροντίδα του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου κ.κ. Αμβροσίου.

Οι Ασματικές Ακολουθίες του Αγίου Νικολάου του Πλανά, οι οποίες ευρίσκονται σε λειτουργική χρήση, συντάχθηκαν από τον Μητροπολίτη Πατρών κ. Νικόδημο, και από τον Αρχιμ. Νικόδημο Παυλόπουλο, Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Λειμώνος Λέσβου.

Σύμφωνα με τον ιστοχώρο της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος η μνήμη του Αγίου ιερέως Νικολάου του Πλανά, τιμάται κατά την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου, δια μεταθέσεως εκ της κυριώνυμης ημέρας αυτού, ύστερα από απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Σύμφωνα όμως με τον ιστοχώρο της Ιεράς Μητρόπολης Παροναξίας ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς εορτάζει κατά την καθιερωμένη Πανήγυρη της 2ας Μαρτίου. Εάν όμως η ημέρα της Εορτής συμπίπτει κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τότε η Μνήμη του εορτάζεται κατά την επομένη Κυριακή. Τιμάται στις 2 Μαρτίου πανηγυρικώς στον Ιερό Ναό μας.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τᾶς τοῦ πλάνου παγίδας ἐκφυγῶν, ἱερώτατε, ἀπλανῶς ἐπορεύθης διὰ βίου, πατὴρ ἠμῶν, Νικόλαε ἀοίδιμε Πλανᾶ, οὐράνια χαρίσματα λαβῶν, ἀγρυπνίαις καὶ νηστείαις, ἱερουργῶν ὁσίως τῷ Κυρίῳ σου. Ὅνπερ καθικετεύων ἐκτενῶς, Νάξιον ἱεράτευμα, πρέσβευε δωρηθῆναι καὶ ἠμὶν τὸ θεῖον ἔλεος.

Το μήνυμα της εβδομάδος

Ἡ Μετάστασις τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου.

Στίς 26 Σεπτεμβρίου ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμά τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου.
Ὁ Ἱερός Εὐαγγελιστής καί Ἀπόστολος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ἦταν γιός τοῦ Ζεβεδαίου καί τῆς Σαλώμης καί ἀδελφός τοῦ ἀπ. Ἰακώβου. Ὑπῆρξε  μαθητής τοῦ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου καί μέ ὑπόδειξή του ἔγινε μαθητής τοῦ Χριστοῦ. Στόν χορό τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων κατεῖχε ἰδιαίτερη θέση, λόγω τοῦ ζήλου καί τῆς ἀγάπης του πρός τόν Ἰησοῦ.Ἦταν παρών στήν Μεταμόρφωση, μετά τήν σύλληψη τοῦ Κυρίου παρακολούθησε μέ τόν ἀπ. Πέτρο τήν δίκη Του καί μετά τήν ἄρνηση τοῦ Πέτρου ἔμεινε  μόνος κατά τήν Σταύρωση καί πρόσφερε στήν Θεοτόκο τήν υἱϊκή του ἀγάπη, ὅταν ἡ Μυροφόρος Μαγδαληνή πληροφόρησε τούς Ἀποστόλους γιά τήν Ἀνάσταση, ἔτρεξε πρῶτος στό κενό μνημεῖο. Μετά τήν Πεντηκοστή κήρυξε μέ τόν ἀπ. Πέτρο στήν Σαμάρεια. Κατά τήν πολιορκία τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπό τούς Ρωμαίους (69 μ.Χ.), ἔφυγε καί ἐγκαταστάθηκε στήν Ἔφεσο, συνοδευόμενος ἀπό τόν ἀπ. Πρόχορο. Ὁ Ἱερός Ἰωάννης ἔγραψε τό ἐπώνυμο Εὐαγγέλιο του, τίς τρεῖς Καθολικές Ἐπιστολές του καί τήν Ἀποκάλυψη. Τό Εὐαγγέλιο ἔγραψε μετά τά τρία προηγούμενα λεγόμενα συνοπτικά (μεταξύ τῶν ἐτῶν 85 -90 μ.Χ., "κατόπιν δεήσεως τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ἀσίας", κατά τόν Δοσίθεο Ἱεροσολύμων), "τό μέν πρός συμπλήρωσιν τῆς συνοπτικῆς διηγήσεως καί  διευκρίνισιν σημείων τινῶν αὐτῆς, τό δέ χάριν ἀπολογητικῶν σκοπῶν, πρός ἑδραίωσιν τῶν ἀναγνωστῶν ἐν τῆ πίστει εἰς τήν θεότητα τοῦ Ἰησοῦ". Στίς Καθολικές Ἐπιστολές ὁ Ἀπόστολος τονίζει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους καί τήν ἀνάγκη τῆς ἀγάπης μεταξύ τῶν ἀνθρώπων. Τήν Ἀποκάλυψη, τό μοναδικό προφητικό βιβλίο τῆς Καινῆς Διαθῆκης, ἔγραψε ὅταν ἐξορίσθηκε ἀπό τόν Δομιτιανό στήν Πάτμο, ἐκεῖ περιγράφει τό μέλλον τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς ἀνθρωπότητος, τήν δοκιμασία ἀπό τόν Ἀντίχριστο καί τόν τελικό θρίαμβο τοῦ "ἐσφαγμένου ἀρνίου" Χριστοῦ. Κοιμήθηκε εἰρηνικά στήν Ἔφεσο, τό ἔτος 101 μ.Χ. (κατά τόν ἅγ. Ἱερώνυμο). Ζήτησε μάλιστα ἀπό τούς μαθητές του νά σκάψουν τόν τάφο του καί νά τόν σκεπάσουν "διά τοῦ χώματος τῆς μητρός γῆς, ἕως τοῦ τραχήλου". Ἔκεῖ, "ὅτε ὁ ἥλιος ἀνέτελε, παρέδωσε τό πνεῦμα" (κατά τόν Συναξαριστή τοῦ Μαργουνίου). Ὅταν ἄλλοι μαθητές του θέλησαν νά προσκυνήσουν τό Λείψανο του, τό παρθενικό του σῶμα δέν βρέθηκε, παρά μόνον τά ὑποδήματά του, γιά τοῦτο καί θεσπίσθηκε ἡ ἑορτή τῆς Μεταστάσεως του.

Κατηχητικά Ευαγγελιστρίας

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

«ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.» (Ματθ. 19,14).

Στο κατηχητικό σχολειό, σε περιμένουμε μαζί με τους φίλους σου για…

▪ Συζήτηση (θέμα: ο λόγος του Θεού - βίοι αγίων κ.α.)
▪ Παιχνίδια
▪ Τραγούδια
▪ Κατασκευές (ζωγραφική - χειροτεχνία)
▪ Εκδρομές

Ελάτε, παιδιά, να γνωριστούμε!
Ελάτε, παιδιά, να γνωρίσουμε το Χριστό!

Με ειλικρινή φιλία και αγάπη, αγνή ψυχαγωγία, απαντήσεις στα ερωτηματικά σου και συμπαράσταση στις δυσκολίες σου.

Σε περιμένουμε… Έλα και συ!

Ἀπολυτίκιον

Σήμερον τῆς Σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον καὶ τοῦ ἀπ΄ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Υἱὸς τῆς Παρθένου γίνεται, καὶ Γαβριὴλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. Διὸ καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν. Χαῖρε κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ.

Ἀφήγησις περί τῆς δεξιᾶς χειρός τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ θεολόγου

Τό Ἄφθαρτο ἀριστερό χέρι τοῦ Ἅγ. Χαραλάμπους σέ στάση εὐλογίας

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player