Αγ. Νικολάου Πλανά

Καλώς ήρθατε στον Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας Σερρών

Ἡ τεχνολογική πρόοδος καί ἡ ραγδαία ἐξάπλωση τοῦ διαδυκτίου μᾶς δίνει τή δυνατότητα ἐκμετάλλευσης τοῦ σύγχρονου αὐτοῦ ἡλεκτρονικοῦ μέσου, γιά τήν παρουσίαση στήν ἱστοσελίδα μας τῶν πνευματικῶν, κοινωνικῶν, ποιμαντικῶν, λειτουργικῶν καί ἄλλων δραστηριοτήτων τῆς ἐνορίας μας. Σᾶς καλωσορίζουμε, στόν ἐπίσημο διαδυκτιακό τόπο τῆς ἐνορίας μας, μέ τή χρήση τοῦ ὁποίου προσφέρεται ἡ γνωριμία μέ τόν ἐνοριακό Ναό μας καί μέ τήν ἐνοριακή ζωή. Σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν ἐπικοινωνία καί ἐπικαλούμεθα τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Εὐαγγελιστρίας.

Μέ ἀγάπη Χριστοῦ
Πρωτοπρεσβύτερος Ἰορδάνης Θεμελίδης

 

Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς (2 Μαρτίου)

Βιογραφία
Ο Αγιος Νικόλαος γεννήθηκε στη Νάξο το 1851 μ.Χ., από τον Ιωάννη και την Αυγουστίνα, το γένος Μελισσουργού. Οι ευσεβείς γονείς του τον ανέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου.

Από την παιδική του ηλικία εξέφρασε την έφεση και την αγάπη του προς τα ιερά και τα όσια. Ήταν φιλακόλουθος και διακονούσε πάντοτε στο ιερό τον παππού του ιερέα Γεώργιο Μελισσουργό. Προορισμένος από τον Θεό να γίνει λειτουργός των Αγίων Μυστηρίων Αυτού μετείχε αδιάλειπτα στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας με νηστεία, προσευχή και αγρυπνία.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του ήλθε με την μητέρα του και την αδελφή του στην Αθήνα, όπου έγινε προστάτης αυτών. Ενυμφεύθηκε, εχήρευσε όμως νωρίς. Η πρεσβυτέρα του απεβίωσε μόλις γεννήθηκε το παιδί τους, ο Γιαννάκης, που το μεγάλωσε μόνος.

Ο Κύριος δεν εβράδυνε να τον αναδείξει λειτουργό της Εκκλησίας Του και τον κατέστησε εύθετο και εύχρηστο στο Ευαγγέλιο του Χριστού. Χειροτονείται διάκονος στις 28 Ιουλίου του 1879 μ.Χ., στο ναό Μεταμορφώσεως της Πλάκας, και μετά από πέντε χρόνια, στις 2 Μαρτίου 1884 μ.Χ., χειροτονείται Πρεσβύτερος στο ταπεινό εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, στο Μοναστηράκι. Διακονεί στο ιερό θυσιαστήριο επί 50 χρόνια περίπου (1884 - 1932 μ.Χ.), στους ναούς και του Αγίου Παντελεήμονος, κοντά στον Ιλισσό ποταμό, και της ακόμη πτωχότερης και απόμερης τότε Εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου του λεγομένου «Κυνηγού», στη σημερινή οδό Βουλιαγμένης. Διακρίθηκε ως ο λειτουργικότερος ιερεύς, άνθρωπος προσευχής, του οποίου η ζωή υπήρξε και αναδείχθηκε συνεχής διακονία του Θυσιαστηρίου. Από «φυλακῆς πρωίας μέχρι νυκτός» παρέμενε στο ναό. Ήταν αφιλάργυρος κατά τον τρόπο και πλήρης έργων αγαθών και ελεημοσύνης. Του αρκούσε για τροφή λίγο ψωμί και λίγα χόρτα, τα οποία συνέλεγε ο ίδιος, και κάποιες φορές, λίγο γάλα που του πρόσφεραν βοσκοί στην ερημική τότε περιοχή της ενορίας του. Αλησμόνητες παρέμειναν οι αγρυπνίες τις οποίες ετελούσε στο ναό του Αγίου Ελισσαίου Αθηνών. Αναφέρονται και μαρτυρίες παιδιών, ότι τον έβλεπαν κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας μεταρσιωμένο να στέκεται υπεράνω της γης. Μαρτυρίες δε περιφανών λογίων, όπως του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και Αλέξανδρου Μωραϊτίδου, που έψαλλαν στις αγρυπνίες τις οποίες ετελούσε, εξαίρουν τη σπάνια και αγία ιερατική αυτού προσωπικότητα.

Ο παπα- Νικόλας, ο λεγόμενος «απλός», ζούσε μέσα στη χαρά της Θείας Ευχαριστίας, την οποία τελούσε ανελλιπώς κάθε ημέρα, όπως την όριζαν οι λειτουργικοί κανόνες, και την παρέτεινε επί πολλές ώρες, για να έχει την πνευματική της απόλαυση. Πάντα ανταποκρινόταν στο γνήσιο ορθόδοξο φρόνημα και ετελούσε πανηγυρικά το Μυστήριο της ελεύσεως και παρουσίας του Αναστημένου Κυρίου, που αποκαλύπτει τον εαυτό Του, όπως τότε στο Μυστικό Δείπνο. Η χαρά της Αναστάσεως, που βρίσκεται στην καρδιά της Ευχαριστίας, γινόταν οντολογική αναψυχή και αγαλλίαση στον φλεγόμενο από θεία Αγάπη Γέροντα. Η μέθεξή του στην πασχάλια χαρά τον συνέπαιρνε. Δεν ήταν γι αυτόν ένα απλό εφημερικό καθήκον. Πρόφαση ήταν το επί ώρες παρατεινόμενο μνημόσυνο των ζωντανών και των κοιμηθέντων, από τον όγκο των σημειωμάτων που κρατούσε πάντα σ' ένα δισάκι. Στην πραγματικότητα δεν ήθελε να διακόψει ποτέ τη χαρά της Τράπεζας της Ευχαριστίας, τη θέα του Αναστημένου Σώματος και Αίματος του Χριστού.

Ο αείμνηστος Γέροντας, αφού έφθασε στα 82 του χρόνια και έδωσε πρωτοφανή στον αιώνα μας μαρτυρία ουρανίων χαρισμάτων, οσιότητος, ταπεινώσεως, απλότητος, διακρίσεως, ελεημοσύνης, ασκήσεως και κατά Θεόν σοφίας, αφού εστάθηκε ο μοναδικός προστάτης χιλιάδων ορφανών και πτωχών και έφθασε στο ύψος θείας τελειότητος, εκοιμήθηκε οσίως εν ειρήνη το 1932 μ.Χ. και τον έθαψαν μπροστά στον Ναό του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού.

Στις 29 Αυγούστου του 1992, τα ιερώτατα και θαυματουργά Λείψανα του Αγίου Νικολάου του Πλανά τοποθετήθηκαν σε ασημένια λάρνακα, που σήμερα βρίσκεται στο δεξιό κλίτος του Ιερού αυτού Ναού.

Η Αγία μας Εκκλησία ανεκήρυξε και επισήμως ως άγιο τον Άγιο Νικόλαο τον Πλανά κατά την 135 η Συνοδική Περίοδο (1991 - 1992 μ.Χ.) του Πανσέπτου Οικουμενικού Πατριαρχείου, με εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Νικοδήμου, και βεβαίως με την φροντίδα του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου κ.κ. Αμβροσίου.

Οι Ασματικές Ακολουθίες του Αγίου Νικολάου του Πλανά, οι οποίες ευρίσκονται σε λειτουργική χρήση, συντάχθηκαν από τον Μητροπολίτη Πατρών κ. Νικόδημο, και από τον Αρχιμ. Νικόδημο Παυλόπουλο, Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Λειμώνος Λέσβου.

Σύμφωνα με τον ιστοχώρο της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος η μνήμη του Αγίου ιερέως Νικολάου του Πλανά, τιμάται κατά την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου, δια μεταθέσεως εκ της κυριώνυμης ημέρας αυτού, ύστερα από απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Σύμφωνα όμως με τον ιστοχώρο της Ιεράς Μητρόπολης Παροναξίας ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς εορτάζει κατά την καθιερωμένη Πανήγυρη της 2ας Μαρτίου. Εάν όμως η ημέρα της Εορτής συμπίπτει κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τότε η Μνήμη του εορτάζεται κατά την επομένη Κυριακή. Τιμάται στις 2 Μαρτίου πανηγυρικώς στον Ιερό Ναό μας.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τᾶς τοῦ πλάνου παγίδας ἐκφυγῶν, ἱερώτατε, ἀπλανῶς ἐπορεύθης διὰ βίου, πατὴρ ἠμῶν, Νικόλαε ἀοίδιμε Πλανᾶ, οὐράνια χαρίσματα λαβῶν, ἀγρυπνίαις καὶ νηστείαις, ἱερουργῶν ὁσίως τῷ Κυρίῳ σου. Ὅνπερ καθικετεύων ἐκτενῶς, Νάξιον ἱεράτευμα, πρέσβευε δωρηθῆναι καὶ ἠμὶν τὸ θεῖον ἔλεος.

Το μήνυμα της εβδομάδος

Από τη Δευτέρα μετά την Κυριακή της Τυρινής αρχίζει ή Μεγ. Τεσσαρακοστή. Είναι περίοδος αυστηρής νηστείας, εκτενών ιερών ακολουθιών και γενικώς πνευματικής περισυλλογής και μετάνοιας. Στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο οι Άγιοι Πατέρες έθέσπισαν την 40ήμερη αύτη νηστεία, κατά μίμηση της 40ήμερης νηστείας του Κυρίου, ώστε προετοιμασμένοι με προσευχές και ελεημοσύνες, με νηστείες και αγρυπνίες, με δάκρυα και εξομολόγηση και καθαρή συνείδηση, να εορτάσουμε τις άγιες ήμερες των Παθών και της Αναστάσεως του Κυρίου μας. Νηστεύουμε για τα ιδικά μας αμαρτήματα, λέει ό Άγιος Χρυσόστομος καί όχι για το Πάσχα ή τη Σταύρωση του Κυρίου μας. Λέγεται ή Τεσσαρακοστή αυτή «Μεγάλη», γιατί: α. Είναι μεγάλα τα γεγονότα στα όποια οδηγούμαστε (Πάθη – Ανάσταση). β. Ή νηστεία την περίοδο αυτή είναι αυστηρή και διαφέρει από τη νηστεία της Τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων. Ή νηστεία είναι παθοκτόνος και όχι σωματοκτόνος. Ή πρώτη ήμερα της Μεγ. Τεσσαρακοστής λέγεται «Καθαρά Δευτέρα», καθώς και όλη ή πρώτη εβδομάδα «Καθαρά Έβδομάς», επειδή οι πιστοί «καθαίρονται δια της νηστείας».

Το μήνυμα της εβδομάδος

Β' ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

Ἡ Δεύτερη Κυριακή τῶν Νηστειῶν εἶναι ἀφιερωμένη σ' ἕναν ὑπέρμαχο ἀγωνιστή τῆς Ὀρθοδοξίας, τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμά, Ἀρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος προτρέπει ὅλους τούς πιστούς νά περπατοῦν κάτω ἀπό ό Θεῖο Φῶς, πού εἶναι ὁ Χριστός. Ἡ κραυγή τῆς ἱκεσίας του "Φώτισον μου τό σκότος! Φώτισον μου το σκότος, Κύριε"! ἀποτελεῖ παράδειγμα ἱκεσίας γιά ὅλους ἐμᾶς πού βαδίζουμε στό σκότος τῆς ἀμαρτίας. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη στά τέλη τοῦ 13ου αἰῶνα μ.Χ. Νεότατος φλεγόμενος ἀπό τόν πόθο τῆς μοναχικῆς ζωῆς ἔρχεται στό Ἅγιον Ὄρος. Οἱ συνεχεῖς ὅμως ἐπιδρομές τῶν Ἀγαρηνῶν τόν ἀνάγκασαν νά καταφύγει στή Σκήτη τῆς Βέροιας. Ἀργότερα γύρισε στό Ἅγιον Ὄρος καί κατόπιν ἀναδείχθηκε Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Πηγαίνοντας γιά τήν Κωνσταντινούπολη συλλαμβάνεται κι αἰχμαλωτίζεται ἀπό τούς Ἀγαρηνούς γιά νά ἐλευθερωθεῖ λίγα χρόνια ἀργότερα. Τήν ἐποχή αὐτή παρουσιάστηκε ὁ Βαρλαάμ ὁ Καλαβρός, πού σήκωσε τό φοβερό πόλεμο κατά τῶν ἡσυχαστῶν. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος πάλεψε μαζί του, μέ ἀπίστευτη δύναμη καί σοφία καί τελικά νίκησε, ἀποδεικνύοντας μέ ἀδιάσειστα πνευματικά ἐπιχειρήματα πώς τό Θαβώριον φῶς τῆς Μεταμορφώσεως ἦταν ἄκτιστο καί ὄχι κτιστό. Ἔτσι ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ἔσωσε τήν Ὀρθοδοξία, πού γιά μιά φορά ἀκόμα διέτρεξε κίνδυνο ἀπό τήν Δύση, ἀλλά κι ἀπό τόν μουσουλμανισμό τῆς Ἀνατολῆς. Γι' αὐτό ἡ δεύτερη Κυριακή τῶν Νηστειῶν εἶναι ἀφιερωμένη στή μνήμη του, καθώς καί στή νίκη τοῦ ἡσυχασμοῦ.

Κατηχητικά Ευαγγελιστρίας

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

«ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.» (Ματθ. 19,14).

Στο κατηχητικό σχολειό, σε περιμένουμε μαζί με τους φίλους σου για…

▪ Συζήτηση (θέμα: ο λόγος του Θεού - βίοι αγίων κ.α.)
▪ Παιχνίδια
▪ Τραγούδια
▪ Κατασκευές (ζωγραφική - χειροτεχνία)
▪ Εκδρομές

Ελάτε, παιδιά, να γνωριστούμε!
Ελάτε, παιδιά, να γνωρίσουμε το Χριστό!

Με ειλικρινή φιλία και αγάπη, αγνή ψυχαγωγία, απαντήσεις στα ερωτηματικά σου και συμπαράσταση στις δυσκολίες σου.

Σε περιμένουμε… Έλα και συ!

Ἀπολυτίκιον

Σήμερον τῆς Σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον καὶ τοῦ ἀπ΄ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Υἱὸς τῆς Παρθένου γίνεται, καὶ Γαβριὴλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. Διὸ καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν. Χαῖρε κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ.

Ἀφήγησις περί τῆς δεξιᾶς χειρός τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ θεολόγου

Τό Ἄφθαρτο ἀριστερό χέρι τοῦ Ἅγ. Χαραλάμπους σέ στάση εὐλογίας

In order to view this object you need Flash Player 9+ support!

Get Adobe Flash player